Yabancılaşmayı konuşmak cesaret ister. Çünkü bu, kendi hayatımıza dönüp bakmayı ve kendimize yabancılaştığımız anları itiraf etmeyi gerektirir. Biz bu sayıyla sadece teorik bir tartışma başlatmak değil, okurlarımızla ortak bir deneyim alanı kurmak istiyoruz. Çünkü biliyoruz ki; yabancılaşmanın panzehiri, birbirimizin sesini duymaktır. Bu sayı, bir son değil, yeniden bağ kurmaya doğru atılmış bir adımdır.
